Uzależnienia w ujęciu psychodynamicznym

Dlaczego podejście psychodynamiczne?

Przez długi czas psychodynamiczne leczenie uzależnień było postrzegane jako mało skuteczne lub zbyt mało skoncentrowane na samym piciu czy zażywaniu substancji. Obecnie coraz częściej podkreśla się, że samo zatrzymanie alkoholu – choć absolutnie konieczne – nie zawsze wystarcza, aby zmiana była trwała.

Wielu pacjentów po zaprzestaniu picia doświadcza:

• silnego napięcia i drażliwości,
• depresyjności i poczucia pustki,
• nasilonych stanów lękowych, ataków paniki
• trudności w relacjach z bliskimi,
• nawrotowego głodu alkoholu mimo motywacji do abstynencji,
• wstydu, poczucia winy i surowego wewnętrznego krytycyzmu.

Psychodynamiczne rozumienie uzależnienia zakłada, że alkohol/substancja pełniły określoną funkcję psychiczną: pomagały regulować emocje, znieczulały ból, przynosiły chwilowe ukojenie albo poczucie siły i kontroli. Z tej perspektywy uzależnienie nie jest wyłącznie „złym nawykiem”, lecz sposobem radzenia sobie, który z czasem stał się destrukcyjny.

W terapii nie oddzielamy więc problemu picia od osoby, jej historii życia i sposobu przeżywania świata. Zamiast pytać wyłącznie „jak przestać pić/ zażywać?”, zadajemy również pytanie:
„Co alkohol lub inna substancja pomagały wytrzymać i czym je można bezpiecznie zastąpić?” 

Psychoterapia psychodynamiczna nie usprawiedliwia picia, ale pozwala zrozumieć jego funkcję – a to z kolei otwiera drogę do trwałej zmiany.

Jakie uzależnienia leczymy?

W Lubelskim Ośrodku Psychodynamicznym pracujemy z osobami zmagającymi się m.in. z:

• uzależnieniem od alkoholu,
• uzależnieniem od leków (np. uspokajających, nasennych, przeciwbólowych),
• uzależnieniem od innych substancji psychoaktywnych,
• hazardem,
• uzależnieniami seksualnymi,
• kompulsywnymi zakupami,
• uzależnieniem od gier komputerowych, internetu i nowych technologii.

Niezależnie od rodzaju uzależnienia, punkt wyjścia do pracy pozostaje podobny: człowiek i jego wewnętrzny świat, a nie tylko zachowanie.