Trudności w relacjach w ujęciu psychodynamicznym

W ujęciu psychodynamicznym, trudności w relacjach są rozumiane jako wyraz utrwalonych sposobów przeżywania siebie i innych, które kształtowały się na wcześniejszych etapach życia. Problemy w bliskości, powtarzające się konflikty, lęk przed odrzuceniem, nadmierna zależność lub przeciwnie — dystansowanie się i unikanie relacji — nie są traktowane jedynie jako trudności interpersonalne, lecz jako manifestacja głębszych procesów psychicznych.

Z perspektywy psychodynamicznej relacje z innymi ludźmi stanowią podstawowy obszar, w którym ujawniają się nieuświadomione konflikty, potrzeby i lęki. Wiele osób doświadcza powtarzalnych wzorców relacyjnych — podobnych emocji, reakcji i ról — niezależnie od tego, z kim wchodzą w relację. Wzorce te często wiążą się z wewnętrznymi reprezentacjami siebie i innych, które mogą być spolaryzowane, niestabilne lub obciążone silnymi emocjami, takimi jak złość, wstyd czy lęk przed utratą bliskości.

W terapii TFP szczególną rolę odgrywa relacja terapeutyczna, w której te charakterystyczne sposoby przeżywania relacji ujawniają się w sposób bezpośredni. Zjawiska przeniesienia pozwalają obserwować, jak pacjent doświadcza bliskości, zależności, konfliktu czy granic „tu i teraz”. Wspólna analiza tych doświadczeń umożliwia stopniowe rozumienie własnych reakcji oraz źródeł trudności relacyjnych.

Celem psychoterapii psychodynamicznej w nurcie TFP w pracy z problemami relacyjnymi jest integracja sprzecznych przeżyć, zwiększenie stabilności emocjonalnej oraz rozwijanie bardziej elastycznych i realistycznych sposobów bycia w relacjach. Proces terapii sprzyja budowaniu bardziej spójnego poczucia siebie, lepszemu rozumieniu własnych potrzeb i granic oraz tworzeniu relacji opartych na większym poczuciu bezpieczeństwa i autentyczności.